peter schooneveldt | portretfotografie

Stuur e-mail mail_outline 'Even een fotootje maken' 

'Even een fotootje maken' Wat maakt een goed portret?
Voorwaarde voor een goed portret is, dat het een interessant portret is. Er moet wat te beleven zijn. In dat opzicht is fotografie verwant aan schrijven, alleen de uitingsvorm is anders. Maar voor beide disciplines geldt: Er moet een verhaal in zitten wat je graag wilt vertellen, zoals een schrijver, die tot in de kleinste details wil beschrijven hoe de hoofdpersoon eruitziet. 
De portretfotograaf moet een gezonde belangstelling tonen voor zijn onderwerp. Hij moet nieuwsgierig zijn naar dat andere verhaal: dat van de te portretteren persoon. Dat hoeft niet langdradig te worden, maar elkaar een beetje leren kennen is net zo belangrijk als het uiteindelijk maken van de foto.

Daarna is het de taak van de fotograaf om de persoon op een integere manier vast te leggen. Dat hoeft niet altijd uitgelaten vrolijk of lachend te zijn. De emotie achter de 'grimas' van een lach is niet zelden geforceerd. Een lachend portret wordt dan al snel als 'te licht' of 'te vluchtig' ervaren. In de portretfotografie draait alles om karakter en persoonlijkheid. Niet dat je deze eigenschappen, zoals door sommigen wordt gedacht, kan vangen in een portret. Ik geloof daar niet in. Maar ik ben in een fotoshoot wel altijd op zoek naar een zekere authenticiteit, of noem het natuurlijke echtheid. En die mag soms best een beetje prikkelend zijn, of spanning oproepen, of vragen openlaten. Ook de beschouwer interpreteert een portret vanuit zijn of haar eigen belevingswereld. Dat wat je niet ziet vul je zelf in. Een portret wordt zelfs interessanter naarmate de kijker meer van zijn/haar fantasie moet aanspreken.
Ik probeer het verder zo simpel mogelijk te houden. Ik werk daarom graag met effen achtergronden, om zo min mogelijk te worden afgeleid van de persoon naar wie je kijkt. Als het daglicht mooi is zal ik dat graag gebruiken, maar doorgaans werk ik met flitslicht.
 
Een goed portret is niet vooraf te ensceneren. Geen voorbedachte picture in your mind's eye. Het heeft veel meer te maken met het creëren van de juiste condities en sfeer, waarbij er een samenwerking ontstaat tussen fotograaf en model. Dat gevoel van wederzijdsheid is belangrijk. Ik probeer de geportretteerde altijd zoveel mogelijk bij het proces te betrekken.
In de voorbereiding voor de fotoshoot heb je doorgaans een basis-lichtplan uitgedacht, passend bij het onderwerp. Maar als het dan eenmaal zover is gaat het soms net even anders. Je moet daar als fotograaf vlot op kunnen inspelen. Al je zintuigen gaan op scherp. Hoe werkt het licht op het model? Te hard of juist te zacht? Hoe vallen de schaduwen en...hoe is de gezichtsuitdrukking? Soms kan een neutrale oogopslag ineens mooi samenvallen met een zekere directheid.
Het moment dat het klikt is niet altijd te voorspellen, maar als het zich voordoet, herken je het. Kippenvel. Een moment, waarin je beiden even de tastbare realiteit ontstijgt. Heel even is het mooier dan het in werkelijkheid is.
Maar dit is nu juist de essentie van fotografie. Dat wat fotografie onderscheidt van bewegende beelden. Uiteindelijk kiest de fotograaf uit al die momenten dát unieke beeld, dat na 20 of 50 jaar nog net zo interessant is als nu. En waarschijnlijk interessanter, want een goed portret heeft de eigenschap om te rijpen in de tijd.

Ik besteed veel tijd en aandacht aan de nabewerking. Dat begint bij het selecteren van de beste shots. Daarna volgt het in balans brengen van kleur en contrast. Soms werkt een foto beter in zwart/wit. Het retoucheren beperk ik tot een minimum. Ik wil geen nepwereld creëren. Ik wil echte mensen, maar ik maak de foto wel een beetje mooier. 
Het maken van een goed portret is het mooiste vak van de wereld en wat mij betreft ook de mooiste vorm van verbeelding.


Peter Schooneveldt

Stuur e-mail



* Invoer verplicht
Website by Tomston